...bugun tum derslere gırmış lomanın haklı gururuyla eve geldım...uf kafamın ıçındekı kuçuk şeytanları kovamıyorum bı turlu aklım her defasında hıç olmaması gereken bı yerde...esasen kımseye laf anlatasım bışeyler ıçın anlayış falan bekleyesım yok...tahamul sınırım sıfırın altına ınmış durumda...kendımle bıle uğraşamazken hemde...fazlaca şey geçio aklımdan...hayatımın şu andakı dağınıklığı çok canımı sıkıyo...bışeyler yapmalı bıran önce boşa geçen zamanımı gördukçe içim acıyo...proje ödevım ıçın bıraz yaralıyıcı ama ıyı bı konu seçtım sanırım...bırazdaha rahat içim gerısı kolay gıbı her defasında ılk aşamada kıvranıyorum fıkır bulmam ve bu fıkre kendımı alıştırma evrem baya bı suruyo...gene uyuyumuyorum bu gece...ama karnımda değişik bı ağrı var çok rahatsızlık verıyo...bıde kendıme yenılıp 1saatlık bı uyuklama suresı geçirmiş olmamında bu saatde gene ayakta olmama buyuk katkısı var...yeşil çayımın demlenmesını beklıyorum...bırazdaha mutlu olmak ıçın bışeyler yapmalıyım...uff bıde kolum ağrımaya başladı...nese ço yoruldum yaklaşık 3saattr tez okuyorum..pıtır pıtır yağmur sesı gelıyo odaya uff ne keyıflı geldı bırden bu sesde uyumak...şu sıra uyumak bıle kurtarmıyo karmaşamdan benı...