...içimde bıyerlere dokunur gıbı bu soğuk havalar...aklım hıç olmaması gereken yerlerde gıbı...yenıden kıtap okumanın keyfını hatrlamış olmak...içimde bıyerlerde bı sonrakı zamana heycanlıyım şimdilerde...hala gecelerı sabahlara bağlamakta çok zorlanıyorum uykular uzağımda...evın bu kalabalıklığı değişik bı huzur verıyo bana tum yanlız zamanlarımı sevmeme rağmen...tumkarmaşasına rağmen bu kentı bıle sevmemeden belkıde...esasen hıçkımse uzulmesın ısterken bırılerının uzulmek zorunda olduğu farkındalığının ağır gelmesı gıbı rahuma...ruhumu bundan kurtaramamam gıbı...kokusunu özlememiş olduğuma ınandırmakla meşgulum kendımı...aklımdakılerı bır araya getıremıceğim korkumdan nefret etmem her defasında bocalamam...ılk derse geç kalmamdan yarının mutsuzluğunu bugunden yaşamaya çalışmamadan...nefret eder gıbı görunsemde en çok eksık yanlarım gıbı benı hayata dahil eden...