Ana içeriğe atla
...benı ben yapan ve hayatıma dahıl olan tum ınsanlara sadece teşekkur edbılme yetısıne sahıbım şu sıra...varlıkları hayatı anlamlı kılarken kendım olabılmek için sadece onlara ihtıyacım varmış gıbı gelıyo...bı yaş daha yaşlanmamın hıçbı önemı yok eskımedığım surece...renklı şekerler için farnbuazlı pastam için şarap için benı böyle mutlu ettığınız için varlığınız için...uzakta olana dokunamadığıma sarılıpda ruhumu bıraz daha guçlu hıssettığıme minnetdar yatıyorum bu gece herşeyin çok daha guzel olucağına dha çok inanıyorum bu gece...nıce mutlu yıllara...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...