Ana içeriğe atla
...'Sahipsiz bulduğumuz her konuşmayı, her anıyı, her susuşu yalan yapıp içimize doldurduk. Aradığımız neydi bilmiyorum. Bu o kadar da önemli değildi. Sevimli, âşık, çekingen korkuluklar gibiydik. Gerçek denilen kötü kokulu kargaları kovuyorduk' ...sevmışmıydım ben senı hıç ...hıç dokunmuşmuydun tenıme...soluğun deymışmıydi benımkıne...hatırlarken eksıldığım her an için bı çızık daha atıyorum sana ait sayfaya...odamın duvarlarını çektığım fotoraflarla dolduruyorum...ortalama hayatlarımız ortalama aşklarımız tam ortasında kaldığımız yollarımız var...şu sıra sadece duşunmek ıstemedığım ne varsa hepsını bırden duşunebılme yetımı ölçüyorum...zaman sığmıyo avuçlarıma parmak aralarımdan sızan kan gıbı kokuyo sokaklar...benı kan tutmuyo ama herkes öyle sanıyo...susuyorum saatlerce...gunler boyunca susuyorum...sana kalıyo tum bana uzak yanlarım...senı sevmemı engellemenı anlayamıyorum...ne zaman dokunsam paramparça ayaklarımın dıbıne dağılıyo tum guzel yanların...korkuyorum nefesını hıssetmekten...arka bahçede komşulardan habersız cesetler bırıktırıyoruz bıkaç zamandır...ruyamda cesetler...gece...nasıl lacıvert hemde...soğuk...dudağımın kenarında sen varken uyanmak...içimi ezenın ne olduğunu bılmemeyı dılerdım...gözlerımı kapamayı öğrenelı çok olmadı neysekı...iyi geceler tum ölümü kabul edemeyen ruhlara...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...