...kumdan kaleler yapmaktan vazgeçipde ruhumda hissedince sıcaklığını ...tanrının armağanı altın kum taneleri...gözlerimi kapayıp sadece mutlu hissettim kendimi...düşünmeden hemde hiç bişeyi...öncesini sonrasını unutarak...onun gidişine çokda şaşırmamış olduğuma şaşırdığım zamanları sonraya erteleyerek,yarının telaşına kapılmayarak hayata inat,kendime kalarak,her dalgada sahil olarak,mavi olarak derinime kaçarak kendim kalarak...güzel bi tatil kaçamağından sonra kendimizi fazlaca iyi hissettik sanırım kışa biriktrdik bi kaç avuç güneş kaçırdık sakladık maviye dakunduk mavi olduk...çokca güldük...güzel günsonu fotorafları çekip svdiğmiz tüm o güzel şarkılarla keyiflendik...şimdilerde daha bi hazırım kışın grisine içmdeki maviliklere sakladım kendimi ve tüm sevdiklerimi...bikaç gün batımı önce nasılda aşıktım o adama...şimdi düşünüyorumda güzel zamanlar aaşıktım belkide sadece...ve onun yanımda olması güzel kılmıştı bi anlığına tüm zamanlarımı...ve umurumdada değildi beni nekadar sevdiği...ellerime braktığı kelimeler yeterliydi ki şimdilerde yokluğu çokda acıtmazken canımı...böle çabuk sıradanlaşmasına şaşıramıyor gibi ruhum...geçen gece bikaç yıldız ve bir güzel dolunay hediye edildi şahsıma...lordum nasılda mutlu kıldınız ruhumu...ah bir bilseniz...tüm bu iyi dilekleriniz yüzünden böyle heycanlı şu sıralar içimiz...(=oysa yaz biterken bi miktar kırgın ruhumuz zamana...bağbozumuna,şaraba gün batımına rüzgar güllerine,aşka,güzel insanlara,yıldızlara,masallara ve sadece sana bana bize...tüm güzel şarkılarda hatırlananlara bu bağımlılık...ah bir bilseler ben her seferinde nasıl aşık oluyorum yeniden...tek bir sözcük yeter gökyüzünü bir diğeriyle paylaşmama...esasen hayat çok kısa sevgilim unuttuğun yerde en derinimi hatırlaman dileğiyle...