...ve bir günün daha üzerini çizip bir sonrakine geçiyoruz...beklentilerimizi ve iyi dileklerimizi tüm diğer abuk subuk ayrıntılarımızla birlikte camdan atıp sadece nefes alabilme lüksümüzü kullanıyoruz...gölgesi düşerken ruhuma benden önceki herşeyin ben sadece yanımda olduğun zamanlarla ilgilenmekteydim!!!tutamadığım tüm dakikalar içindi tüm bu nefessiz kalışlarım...dudağında unuttuğum mavilikler yüzünden,anlatamadıklarım yüzünden,dokunamadığım zamanlar ve tüm bu evren ıterketme planlarım yüzünden herşey..çok zor...inan çok zor...ve biliyormusun şimdilerde yokluğun umrumda bile değil...biçok şeyin nedenini merak etmekten vazgeçeli çok oldu sanırım...