...değilim işte,allahkahretsin ki ben değilim artık...dönmüşüm bin yıl geriye..tırnaklarımı batıra batıra etime kendimi kanatıyorum...oysa kan tutardı benı çocukken...oturamayız o kadar,ayakların üşür senin...sonra benım ruhum dudağının kenarından öpmek ister...karman çorman olur sonra tüm zamanlarımız...bırak ben artık gideyim...aslında haklı,oda,hepsi haklı...aslında sabahında bi alıp veremediği yok benımle uyduruyorum...hep kendi başımın belasıyım ben...yetmezmış gibi derdim...yetmezmış gibi tüm yarım kalanlarım yarıda kalmışlarım...falaca acıtan aldanışlarım..şimdi aklıma geldikçe...nefesimi tutmak gibi sonra unutmak gibi nefes almayı ve ciğerlerindeki o acı...keskin anlık...keskin...ve kokusu...hala unutamadığın...hepsinde bi parçanı braktığın ve herşeyden kurtulupda sadece kendine sakladığın ufacık anların...her birini sevişin farklı farklı...istesende nefret edemeyişin...dünyaya kızıpda en çok kendini üzüşün...herseferinde kendine kalışın ve o hastalıklı sevgin kendi zamanlarına bağımlılığın...ve tüm çocuk yanların...param parça olanların...o adamın bunca mutsuz edişine inanamayışın...tırnaklarımı batırıyorum etime...acı...sen,sokak,çakıltaşları,oşarkı,hiç...acı...ben,masallar,yağmur,oşehir,kış...acı...uzanıp saatin pillerini çıkarıyorum..ışığı kapatıyorum...biliyorum...acı iyidir ruhu hafifletir...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar