Ana içeriğe atla
...bugün çok güzel bişey yaptım kendim için...tek kişilik bir biletmiydi acaba tüm ihtiyacım olan sorusuna tam olarak verilebilecek bi cvbım yok esasen ama...sadece daha iyi hissediyorum sanırım...günlerdir uğraşıp duruyorum gereksiz biton cümle kuruyorum yorulduğumu inasanlara nasıl ifade edebilirimki duymak istemiceği gerçekleri sölerken yalancı istediklerini sölerken çok daha başka sıfatlara getirilio olmak umrumdamı onuda bilmiyorum...ne olmuş olrsa olsun herşeye ragmen ölum tüm gerçekliğiyle doğumlar kadar bize ait ve bizler için...yinede sabah benı uyandıran telefon gayet içimin üşümesine neden oldu...bazı şeyler bukadar ust uste geldi diyedir belkide bu yolculuk yapma ihtiyacı bünyemdeki bilmiyorum...ama gitmek istediğim zamanlar yaşıyorum yine en azından bir süreliğine bu kaçışım hem içimdeki bu gitme isteği hemde özlenn eskı bi dost birazda yorlmuş olmam...nedenini nasılını bilmiyorum bilmekte istemiyorum tüm insanlar sussun istiyorum...günlerdir babamla armızdaki gizli anlaşma gibi...onunda nedenını bilmiyorum belkide aynı korkudur susmamıza neden herşey daha kötü olur korkusu daha az inciltmek belki daha az mutsuzolmak adına yararsız bi çaba...elimde tek kişilik cam kenarı bi bilet var üzerinde adımın yazdığı...mutlu hissetmek için iyi nedenlere ihtiyacım var nasılsa kendimizden kaçma yetisine sahip olamadık yıllarca...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...