artk benı hiç birşey şaşırtamaz dediğim oldu.artık benı hiç bir şey uzemez dediğim de oldu.çok buyuk konuşmuşum.hayat sözümü ve yanlızlığımı kucaklayan kocaman kollarıyla hala tek şaşkınlığım...tıpkı masallardakı gibi,biraz önce gibi,sonsuza dek yanımımda kalacakmış gibi...akıp giden hikayelere bakıyorum bana değip geçen hayatlara,kulaklarıma gizlerini fısıldayan sesler birikiyor.o kente gittim...ona korkacak kadar çok yaklaştım...tum sevdiğim filimler gibi bana ait hissettim tüm sevdiğim renkler gibi tüm sevdiğim zamanlar gibi...bazı insanlara,bazı kıtaplara,bazı şiirlere,bazı rastlantılara ve bazı kaderlere inanmasanız bile borçlusunuzdur...ve sevinci bol hüzünlerden payınıza kocaman dilimler ayrıldığını hissedersiniz...hiç bir karşılaşma nedensiz değil...hep yenıden anlamak...bazen yanılmak yarım kalmak tammlanmak...hep yenıden başa dönmek,hep yenıden cesaretle olup biten arasında kalmak...ama olacak olan her neyse o oluyor..malesef,olacak olan herneyse o olacak...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar