artk benı hiç birşey şaşırtamaz dediğim oldu.artık benı hiç bir şey uzemez dediğim de oldu.çok buyuk konuşmuşum.hayat sözümü ve yanlızlığımı kucaklayan kocaman kollarıyla hala tek şaşkınlığım...tıpkı masallardakı gibi,biraz önce gibi,sonsuza dek yanımımda kalacakmış gibi...akıp giden hikayelere bakıyorum bana değip geçen hayatlara,kulaklarıma gizlerini fısıldayan sesler birikiyor.o kente gittim...ona korkacak kadar çok yaklaştım...tum sevdiğim filimler gibi bana ait hissettim tüm sevdiğim renkler gibi tüm sevdiğim zamanlar gibi...bazı insanlara,bazı kıtaplara,bazı şiirlere,bazı rastlantılara ve bazı kaderlere inanmasanız bile borçlusunuzdur...ve sevinci bol hüzünlerden payınıza kocaman dilimler ayrıldığını hissedersiniz...hiç bir karşılaşma nedensiz değil...hep yenıden anlamak...bazen yanılmak yarım kalmak tammlanmak...hep yenıden başa dönmek,hep yenıden cesaretle olup biten arasında kalmak...ama olacak olan her neyse o oluyor..malesef,olacak olan herneyse o olacak...