...ve yenıden değişmişti tüm evren...yenıden güneş doğmuştu...yenıden çocuklar sokaklarda oynuyordu karnavllar kuruluyordu biyerlerde biri şarkı söluyodu birileri çok sevebiliyodu hala...ve zaman herşeyi silebiliyordu...bizler büyüdük ve değişmişti dünya...bi adam nasıl bukadar acıtır diye düşünmeye çok öncelerden başlamıştık bir diğerini yenı silmişken zaman şimdiki zamana ait olanların eklediği mutsuzluklar nasılda şaşırtmıştı ruhumu nasıl kırmıştı inciltmişti...neysekı geçebiliyor herşey...ve yenıden ruhum hafıf şimdilerde ilk pişmanlık hissini yaşamış olmamla ilgili salak ruh halını atmış olmamın hafflığı sanırım...zaman siliyo herşeyı ve önceden önemlıymış gibi görünen herşey bir anda önemsizleşiveriyo...o adam yalanlar sölemişte kendini fazla gizlemiş gereğinden çok anlamlar yuklenmışte o bunlaın hiç birini kaldıramamış...hiç bakamamış benım gibide seviyomuş gibi yapmışş çok inciltmışte o sadece kocaman bi hiçmiş...ve bana dair zamanları yaşamayı meğer hiç haketmemiş...sen kendi dehlızlerinde kaybolurken ben çoktan çıkmış olucam hayatından ki keşke hiç olmamış olsaydı tüm olanlar yinede geçebiliyo olması herşeyin tek gerçek...sana sölediğim şeyler vardı ya işte şimdi hepsini unut hıhıı ben bana sölediklerinin hepsini unuttum çünkü...