...bugünün iyibi gün olabilmesi gibi bi ihtimalle uyandım sabah...ve akşamki cümleler vardı hala aklımın odalarında dolanan ve tanımıyo olmama rağmen onun adımları olduğundan emindim sesini duyduklarımın...yıllar öncesine ait cümleri duymak gerçektende dediği gibi mutlu etmişmiydi bizi...yada sadece tanınmışlığın verdiği huzurmuydu içimizdeki...eksik kalmıştık eksiltmiştik çoğukezde yitirmiştik tüm mevcut zamanlarımızı...acıtan cümlelerimiz çok daha fazlayken kurmak için cesaretimiz kalmamış farkındamısın belkide korktuğumuzdandır belkide unutmuşuzdur kaybetmişizdir yada ne biliyim öyle bişeyler olmuştur...yağmur yağması ihtimalininde çok yüksek olmasıyla ilgili sanırım şimdi şurdan kalkıp ilk trene atlayıp gitme ihtimalimin olmasıda bir başka ihtimal esasen birinin gelmesi de çok başka bi ihtimal...gidp en sevdiğim pijamalarımı giyip cafere sarılıp uyuma ihtimalimin olduğu gibi...havada asılı kalmış cümlelerimiz ihtimallerimi tüketiyo...kuramadığın cümleler için seni suçlamıyorum sende beni suçlama biriktirdiğim mutsuzlıuklar için... tarçın rengi haytlarımız olsun istiyorum sadece ve zamanı avuçlarımda tutarken ben senin parmakların olsun saçlarımda...tüm yalanlarını bana söle tüm gerçeklerini benimle yaşa biriktirdiğimiz mutsuzlukları harcayabiliriz pekala inanbana...sadece yanımda olmana ihtiyacım var hergünün güzel olaması gibi bi ihtimale uyanırken bi gün açsam gözlerimi ve sen olsan tamda baktığım yerde dursan sussan konuşmasan orda olma ihtimalinin olması bile yetiyoken inan herşey birazdaha mutlu olabilmek adına...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar