...düşündümde aslında bir nedeni yok sadce böyle olsun istiyorum....bunca zaman sonra daha fazla acıtamaz acıtsada çok fazla sürmez die bu rahatlığım sanırım...nedenini nasılını düşünmek yakın gelecek planlarım arasında pek yer alıyo sayılmaz esasen...sadece daha özgürce sevsin eğer bu sefer sevecekse beni ki şayet sevmeyecekse benim şehrimin ışıklarıyla oynamasın boş yere...beklediğimde bişey yok aslına bakarsak avcumda hala biraz gökyüzü var sanırım boşa gitmesin istiyorum sadece...ve eksikkalanları bütün olarak görebilme imkanımız varsa zevkli bile olabilir belki düşünsene yarımları tammlasak mesela sendekileri getirsen ben sarıp sarmalayıp kaldırdıklarımı çıkarsam oldukları yerden oturup birleştirsek parçalarımızı tektek bu sefer acıtmadan birbirimizi...sonra oturup izlesek ölece fazla bişeye gerek yok inan bana...şu zamandan sonra fazlasına helede mutsuzluklara inan hiç gerek yok...hiç gerek yok üzen zamanlara üzen yanlara...
neçok özlüyorum bazı zaman onu...ne çok sevmiş yüreğim gözlerini...ne çok alışmış tenine ruhum...yabancı biri oluşundan şimdilerde gözlerimi dolduruyor hatırlattıkları...zaman ne hızlı ne acımasızca geçip gitmiş yanıbaşımızdan...bırden bambaşka şehirlerde bambaşka insanlar olarak buluvermişiz kendimizi...oysa bazen daha dun havuçlu tarçınlı kekin kokusuna karışan muhabbetlerimiz varmış gibi daha dun sol omzunda uyuyakalmışım gıbı...uyandığımda çoktan gıtmıştın ve ben çok başka bır hayattaydım senden ısık yılı uzakta...ınsan herşeye alışıyor lakin...gidenin yeri muthış bır hızla doluverıyor...unutulmuyor belki ama geçip gidiyor tum önemli gibi görünenler...ve bir adam çıkıp paldır küldür giriveriyor hayatıma...senın elllerimi tutamadığın tum deniz kenarlarında ellerimi tutuyor senın yatamadığın uykularda bana sarılıyor...benden önce hep eksikmiş hep yarımmış gibi seviyor benı...öyle tanıdık geliyorki sevgisi tıpkı benım senı sevdiğim gibi tanıdık bi his ve ben sırf bu hıs ıçın bıle seve...
Yorumlar