Ana içeriğe atla
saatlerdir dönüp duruyorum uyuyamıorum bende gvezeliğe vurdum işi gne olmadı hiç bi zaman olmuyo zaten...ben hep başka bi gezegenin zamanını yaşayıp başka bi dilde düşnüorum ki bitürlü kimin ne düşündüğününü anlaymıorum...oraya değilde başka bi kente gitsem gerçi kentler kurtarmıyo benim durumumu daha öncesinden biliyorum...gidip kendimi atmalıyım biyerdenki tüm benliğim kaybolsun bedenim sağlam kalsada paramparca ruhum dağılsın...yetişemediğim zamanlar kuramadığım cümleler susamadığım anlar var biliyorum...ve inan uğraşıyorum herkes için bişiler yapabilio olmak için inan bazı zaman daha kötü olmak için çok uğraşıorum kendime ağır birilerine fazla bazısına eksik sana yitik ona hep uzak kalıorum...elimi uzattığımda dağılmasa masallar,paramparça olmasa zamanlar yaşananlar yaşandıda yaşancaklar bukadar yormasa keşke şimdiden...korkuyosun dimi ben de çok korkuyorum sölediklerimin çıkmasından...geçmişimde çok acıdı acıttı biliorum...inan hep bu telaşım bu denli korkmamdan...sen se hala anlamamakta inatçı ben anlatmakta karrlı gereksiz onca şey varken zaten...bunu bana yapma ne olur...kuramadığım cümleler için özr dlerm sütde içiorum ama hala bi işe yaramamış demekki...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...