oturup gidebilme ihtimallerimi sıraladım...fazla uzaklaşamasamda yolculuk yapma fikri ii geldi enazından...tarçınlı kek tatında olsa keşke hayat herkes için...içimdeki kentde sessizlik var korkuyorum sanırım tekrarlanmasından önceki mutszuluklarımın...geçmiş olması belkide daha kötüdür geçmemiş olmasından kim bilebilirki...bukadar zaman sonra inanmak gibi bi duruma zorunlu hissediorum kendimi...neye kime nasıl soruları asılı kalıo havada biyerlerde hiç indiresim yok esasen hiç halim yok bukadar şeyi konuşmaya...üzerine basıp geçtiğimiz zamanlar için artk yapılabilecek ne kaldıki sanki...çocuktuk daha az mutsuz edilmiştik henüz içimizdeki şehrleri yeni kurmaya başlamıştık daha cesaretli daha masumduk bizler büyüdü ve kirlendi dünya...kimbilir başka şehrlerde sen neler yaşadın ben herseferinde başka bi kenti terk ederken...ruhuma dokunabilenler oldu param parça edenler çokca mutsuzluklarım oldu aşkın tam karşılını bulduğum zamanlar yarım kalanlarım yarıda bıraktıklarım aşık olduklarım...kimbilir sen neler biriktirmişindir uğraşma bi çırpıda anlatamassın okadar şeyi...bunca zamanı heba etmiş olmaya hayıflanma boşuna...bak avuçlarımda hala biraz gökyüzü var...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar