Ana içeriğe atla
buharlaşsam uzaklaşsam saydamlaşsm yada yok olsammı ne bu aralar...mutsuzluklara neden,gidenlere sebep olabilme yetisine sahipseniz ve bişeyleri bilmekten nefrt ediosanız sussanızda olmuyosa konuştuğunuzda dünya daha bi ters dönüosa...birileri giderken gelenler tahamül kalmamışsa...ellerim üşüyo içim üşüo ruhum üşüyo...ne yaşanmışlıklar ne yaşanacak olanlar yaşıyo olduklarımızla ilgili...esasen salaaa yatıp inanmak en azından inanıyomuş gibi yapmak gururu umuda yem etmek...şekersiz çay içmeye başladım bi kaçgün önce maydanoz bile yiyorum tanrım büyüdüm sanırım...ve ne yapmam gerektiği hakkında hiç bi fikrim kalmadı ne olcanı görebilio olmaktan ötürü herşeyi kabul eder hiç şaşırmaz yinede fazlaca üzülür ama göstermez oldum...daha ne yaşanmayı anlatabilmek anlaşabilmek anlıyo olabilmek için acaba...üzerimden tır geçmiş yinede ölmeyi becerememiş gibi hissediyorum kendimi...elma şekerinin tadı dilimde acısı damağımda yine...nie bana bunu yapıyosun hala???egomu yenersem söz veriorum tüm gevezeliklerimi bilip bilmediklerimi abuksubukluklarımı salaklıklarımıda alıp atlıcam biyerden...ençok sen rahat edicksin belkide ama yine en çok sen üzülüceksin...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...