tanıdık bi şehrde çokça sevilen tanıdık insanların yanında yeni ve tanımadığım bi yaşa girmek fazlaca tedirgin edici kişiyi sanırsam...cafer ve ben şuanda sevdiğimiz şarkıları dinleyip benim dünyaya gelişimin bilmemkaçıncı yılını kutluyoruz...caferinde sevdiği şarkılar benim kurbaam olduna göre benim sevdiğim şeyleri sevmek mecburiyetini dayatıyorum ona...tüm bana dayatılan şeylerin intikamını alırcasına...çok sevdim caferi ben...oda beni sevmişmidir acaba...sormadım gerekte yok esasen sevmek zorunda...ihiihii...fazlaca ihtiyacım var şu sıralar...bişeylere inanmaya...her adımda yaşlanırken geriye saramıyacağım zamana bakıp hayıflanıyorum geçen kısmına...tanıdık olanı yitirmiştik oysa ve belkide güzel olan tek yanıydı...bi şansımız daha olsa başa dönebilirmiyiz acaba...hayır diyo cafer gülüorum ona salak diyorum bunu isteyen kim...cafer küsüo bana...küsme diorum bugün benim doğum günüm ve şuanda sana ihtiyacım var...bide öpüorum caferi hemen yumuşuyo...üzme kendini acıtma göksu dio...geçti cafer diyorum biliyomusun bugün o sakağa bidaha hiç girmedim...ihiiiii...iyi bi kurba cafer...iyiki var onu bana armağan eden hayatımda uzağımda yada yakınımda okadarda farketmez artık eskisi kadar...çok fazla iyi dileğe maruz bırakıldım bu gün...bünyeme fazla sanırım bukadarı...hepside iyi insanlardır eminim...ben bazen fazla eğreti kalıyorum yanlarında...kötü biri olduğumdan diğil...çok istiyorum zaman zaman ama olamıyorum zaten bitürlü...anladımki sonradan eklenen bişi değil bünyeye...' çalış seninde olr' yalanı işlemio çok denedim...ihiii insanın içinde olmalı(((=bu gün benim dünyaya teşrifimin bilmem kaçıncı yıl dönümü ve ben kendim için sadece şans diliyorum belki bi tutam mutluluk ve birazda aşk...iyiki doğmuşum da beni ben yapan herkesleri tanımışım sevmişim aşık olmuşum...