çok mu fazla hızlıydı zaman yoksa bizmi gereğinden fazla yavaştık...neye nasıl böle inandırıldık bukadar incitildik...nasıl kırgın bakışları ben nasıl yorgunum ona karşı...paronayalarım var benim garipliklerim abuk subukluklarım içime yerleşmiş kırmızı şeytanlarım ne biliyim öle işte...bi tuhaflık var biliorum bi abukluk subukluk...kuramadığım cümlelerim salakça hallerim gereğinden fazla mutsuzluklarım yükseksesli kahkahalarım geveze zamanlarım...farkındayım tüm bunlarında şikayetçi diilim...olanlar zaten kendileri çekip gidicek kadar zekiyken ben nie bişeyler yapıyım...bazen fazlaca kırgın yada mutsuz olabilirim çokda önemli değil esasen geçer o hallerim imdat çekicin ehiç lüzüm yok telaşlanmayınız...bazı zaman fazlaca çocuk olabilirim nezam büyüceksin sorusu fazlaca gereksiz kalabilişr hatta yanmda ben eğreti durabilirim biçok şeye...hiç geçmesin istediğim halde telaşa lüzüm yok oda geçio ennihayetinde...yeni yaşıma çok yakıştı bu üzerinde tavşan oturan çoraplarım...içimde festivaller başladı gene nasıl şımarık zamanlarımdayım dikkat yaklaşmayın...ihiiihiii...canım arkadaşım iyiki varsın...bu kış daha az üşücek ayaklarımmm ve daha az yalnız hissedicem kendimi...