bi kadın geldi öptü bugün beni...onunda oğlu varmış, uzakmış çok, nezamandır görmüyomuş, allah yardımcım olsunmuş, iyilerle karşılaşıyımmış, nede güzelmişim, herşey dilediğim gibi olsunmuş...bide nasıl ağladı bunları dilerken içim ürperdi dün sölediklerim aklıma geldi biri benim için bişiler dilesin demiştim ya hani bu gün o kadın sokağın ortasında salya sümük ağlarken benim için dilenebilecek nekadar iyişey varsa bi nefeste dileyip bide üstüne kocaman bi anne şevkatiyle beni öpüp gitti...kalakaldım ölece...merak etme dedim oğlun iyidir...neden ağlıosun ağlama bak dedim bende uzağım ama iyiyim..olsun dedi iyidirde uzaklık çok acıtıyo...roman kahramanı gibiydi yanımda beyza olmasa hani aklımın odalarında dolanıyorum sanardım kendimi...bişey söleyemedim zaten onca dileğe karşılık teselli edici tek bi cümle kuramadım karşımda ağlarken içim burkuldu nasıl ezildi ruhum...eski evlerin eski hikayeleri olur eski hikayelerin onlardan eski sahipleri ve keni kendine buyüyen hikayeler sonunda kimseyi bırakmaz dışarıdaya hani...eskimiş hissettim kendimi yinede dışarda kalmış...