girmem gerekn bi sınavı biras sancılı bişekilde kaçırmış olmanın tedirginliği yada sakinliği bilmiyorum bişeyler var üzerimde yarınki yolculuğu anlatmıyorum bile...yabancı geliyo gene herbişey hayatımdaki...bana bunca yakın o adam bile beni hiç tanımıomuş gibi gelio...mutsuzluk var dakunduğum yerlerimde...hayattan istediğim yada beklediğim ne farkederki hiç birini alamadıktan sonra...bilmiorum bu aralar hiç birşeyi biyerlerde hala çocuklar bayram gelio die seviniyomudur mesela merak ediyorum... ben bile yatak başlarında hazırlanan bayramlıkların heycanını kıyısından köşesinden yakalamış bi çocukken bi sonrakilerin bunu nekadar yaşadıklarını merak ediyorum...çokda gerek varmı bilmiorum aslında...zamansızlaşıo herşey zamanla...bizler duyarsızlaşıyoruz alışıyoruz...alıştığımı düşünüodum oysaki tam tammlanmamış oluşumum...canımın sıkkınlığından anlayabiliyorum...biri gelipte farklı bişeyler söylesin istiyoruum...farklı cümleler kursun farlı baksın ona buna bana...ne biliyim farklı bişey anlatsında ben biraz mutlu olayım...kargalar günlerdir aklımda...fotoraflarını çekmek istiyorum...birsürü olsunlar istiyorum...bu sabah çok güzel uyanmıştım oysa saat5buçuktu tekrar uyumasydım keşke 2.ye bisonrakinde hiç bişey eskisi gibi olmuo...otobus bileti,kargalar,dünden hazırlanmış valiz,yağmurlu hava,mutsuz ruh hali,izlenmiş korku filmi,edilmemiş kahvaltı,kaçırılmış sınav,özlenn ev,terkedilmiş kent,acıyan ten,ve yine gitme isteği...bu sabah uyandığımda kalkmalıydım...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar