Ana içeriğe atla
girmem gerekn bi sınavı biras sancılı bişekilde kaçırmış olmanın tedirginliği yada sakinliği bilmiyorum bişeyler var üzerimde yarınki yolculuğu anlatmıyorum bile...yabancı geliyo gene herbişey hayatımdaki...bana bunca yakın o adam bile beni hiç tanımıomuş gibi gelio...mutsuzluk var dakunduğum yerlerimde...hayattan istediğim yada beklediğim ne farkederki hiç birini alamadıktan sonra...bilmiorum bu aralar hiç birşeyi biyerlerde hala çocuklar bayram gelio die seviniyomudur mesela merak ediyorum... ben bile yatak başlarında hazırlanan bayramlıkların heycanını kıyısından köşesinden yakalamış bi çocukken bi sonrakilerin bunu nekadar yaşadıklarını merak ediyorum...çokda gerek varmı bilmiorum aslında...zamansızlaşıo herşey zamanla...bizler duyarsızlaşıyoruz alışıyoruz...alıştığımı düşünüodum oysaki tam tammlanmamış oluşumum...canımın sıkkınlığından anlayabiliyorum...biri gelipte farklı bişeyler söylesin istiyoruum...farklı cümleler kursun farlı baksın ona buna bana...ne biliyim farklı bişey anlatsında ben biraz mutlu olayım...kargalar günlerdir aklımda...fotoraflarını çekmek istiyorum...birsürü olsunlar istiyorum...bu sabah çok güzel uyanmıştım oysa saat5buçuktu tekrar uyumasydım keşke 2.ye bisonrakinde hiç bişey eskisi gibi olmuo...otobus bileti,kargalar,dünden hazırlanmış valiz,yağmurlu hava,mutsuz ruh hali,izlenmiş korku filmi,edilmemiş kahvaltı,kaçırılmış sınav,özlenn ev,terkedilmiş kent,acıyan ten,ve yine gitme isteği...bu sabah uyandığımda kalkmalıydım...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu  ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...
Yorum Gönder
Devamı
kazdağlarında öyle bir koku mevcutki insanın aklını başından alıyor ayaklarını yerden kesiyor inanamıyor insan doğanın böyle cömert oluşuna böyle mükemmel böyle eşsiz...yer gök kokuyor arkadaş...zamanı geçmek üzere olan narenciye çiçeklerinin kokusunu yeni başlayan zeytin çiçekleri kovalıyor adeta arada akşam sefaları karışıyor hele birde yasemin eklendimi dayanılmaz oluyor her nefes alışınız başka bir karnaval başka bir şenlik...lakin ne dersem diyeyim anlatılmaz yaşanır bir durum...koku olayı çok karmaşık birşey zaten insanın içine işleyen böyle her birşeyi derinlemesine kadar hatırlamanıza yardımcı olan...malum taşınma telaşındayım bıkac zamandır eşyalarım orada burada toparlanmaya çabalıyorum gideceğim güne kadar en azından toplu kalma çabası benımkısı dun sevdiceğimin yeşil yakalı tşortu geldi elime benimkilere karışmıs...butun herşey boğazıma takıldı kaldı sanırsın yutkunmak ne hıç öğrenmemişim orada öluverıcem nefessızlikten...34 koca gun 34 upuzun gece geçmış 34 kes gunaymış 34...
Yorum Gönder
Devamı
Kilometrelerce ne demek biliyormusun...hiç hayatında kilometrelerce uzaktayken ile başlayan cümleler kurdunmu.muhtemelen kurmamışsınız yada en azından kısmet olmuşta birkez öylesine bi laf etmişsen hatırlamayacağın kadar önemsiz bi konuda falandır herhalde.ben bu koca seneyi kilometrelerce uzakta geçirdim ondan ve kendimden ve geriye kalan tüm hayatımdan kilometrelerce uzakta...bir adım yaklaşamadan üstelik ne ona ne hayatımıza... Kilometrelerce ile başlayan onca kelime...tükendik...ne desem boş ne desem fazladan anlamsız kaldı...hayatımda kocaman bir anlam kayması öylece kalakalmış haldeyim...onsuz yaşamak hep eksik kalmak hiç yetememek gibi insan dandik bir film sahnesine ne kadar ağlar ki ... evet ben her daim sulu göz bir insandım Onu da al koy bir kenara...insan hiç uyuyamadığı gecelerden hiç uyanmak istemediği sabahlara nasıl uyanır uyanırmış...uyur uyanık yarım yamalak eksik gedik öyle böyle yaşarmış işte ne kadar yaşamaksa nasıl yaşamaksa kitap okuyamadan sevgiliye sarılıp uyu...
Yorum Gönder
Devamı