girmem gerekn bi sınavı biras sancılı bişekilde kaçırmış olmanın tedirginliği yada sakinliği bilmiyorum bişeyler var üzerimde yarınki yolculuğu anlatmıyorum bile...yabancı geliyo gene herbişey hayatımdaki...bana bunca yakın o adam bile beni hiç tanımıomuş gibi gelio...mutsuzluk var dakunduğum yerlerimde...hayattan istediğim yada beklediğim ne farkederki hiç birini alamadıktan sonra...bilmiorum bu aralar hiç birşeyi biyerlerde hala çocuklar bayram gelio die seviniyomudur mesela merak ediyorum... ben bile yatak başlarında hazırlanan bayramlıkların heycanını kıyısından köşesinden yakalamış bi çocukken bi sonrakilerin bunu nekadar yaşadıklarını merak ediyorum...çokda gerek varmı bilmiorum aslında...zamansızlaşıo herşey zamanla...bizler duyarsızlaşıyoruz alışıyoruz...alıştığımı düşünüodum oysaki tam tammlanmamış oluşumum...canımın sıkkınlığından anlayabiliyorum...biri gelipte farklı bişeyler söylesin istiyoruum...farklı cümleler kursun farlı baksın ona buna bana...ne biliyim farklı bişey anlatsında ben biraz mutlu olayım...kargalar günlerdir aklımda...fotoraflarını çekmek istiyorum...birsürü olsunlar istiyorum...bu sabah çok güzel uyanmıştım oysa saat5buçuktu tekrar uyumasydım keşke 2.ye bisonrakinde hiç bişey eskisi gibi olmuo...otobus bileti,kargalar,dünden hazırlanmış valiz,yağmurlu hava,mutsuz ruh hali,izlenmiş korku filmi,edilmemiş kahvaltı,kaçırılmış sınav,özlenn ev,terkedilmiş kent,acıyan ten,ve yine gitme isteği...bu sabah uyandığımda kalkmalıydım...
Birdaha asla eskisi gibi olmayacaktı artık ve biz bunun ağırlığının altında kalmış paramparça ruhlarımızla devam etmeliydik...belkide devam etmemeliydik henüz bilebildiğimiz zamanlarda değildik...ülkelerde savaşlar başlayıp biterken hala yeterince inandırıcı gelmiyordu ölü insan vücutları...hayatımız manipüle edilmiş bi haber tadında olmaya başlamıştı...ve hiç olmadığımız kadar hırçındık artık hatanın her defansında bir diğerimizde olduğuna inanmak isteyen yanlarımız birbirinizi seven yanlarımızın çürüyor olmasını fırsat biliyordu sanki...acımasız birşeyler vardı ve biz hiç birşey yapamaz durumdaydık...birbirimizden bunca uzak yerlerdeyken biz bile hiç olmadığımız kadar acımasızlaşmıştık artık...o beklenen gün gelmiyordu dahada kötüsü gelmeyecekti de ve artık ikimizde bunu biliyorduk...yinede dilimizin ucundakiler bir diğerinden çok kendimizi fazlaca acıtacak cinsten olduğundan birtürlü çıkaramıyorduk kelimeleri...kelimeleri derleyip toplayıp düzgün cümleler kurmanın derdındeydık ...
Yorumlar