...hani niç birşeyden emin olmadığın zamanlardaki gibi bi zaman şimdilerdeki...öncekileri hatırlatan...daha az yorup daha çok düşündüren...hep olduğu gibi kalamsını isteyip aynı zamandada daha fazlasını dileten...martılar...bi tek bu yaratıklar mutlu hissettirio bana kendimi...bide nedense nasıl olduğunu anlamadığım yaptıklarıyla beni karman çorman eden o adam...ama aklımda hep beni acıtırmı sorusu...kulaklarımda hep aynı şarkının tınısı...ve adımlıorum hala ıslak sokaklarda...bu kent hep ıslak zaten...bide martılar var hep gökyüzünde...bi öncekini kazırken yeni korkular var avuçlarımda biri beni tutsun ki bu sefer herşey farklı olsun...