Ana içeriğe atla
o resimdeki küçük tahta iskeleden denize atlayasım var çok fene...çok fena zamanlar içindeim zaten bu ara...başkabirine aşık bikadın ve ondan daha başkabirine aşık bi adama aşık hemde ve birileride o kadına...karmakarışık...başkabirine aşık bi kadına ne diebilirki bi adam sadece gözlerinde mutsuzluk...başka bi kadına aşık bi adama ne diebilirimki ben hemde terkedilmişsem ve kırılmışsa ruhum çok önceden...bu zor zamanlarımı alsın birileri elimden...sağa sola saçmaya başladım mutsuzluklarımı...nekötü bi kadraj bu benimki...farkettimde o koku hiç gitmemiş aslında ve o öle bakmaya devam ettikçe ben daha biçok kez geri dönücem terkettiğim bu kente...birileri sölesin oda bana artk öle bakmasın çok zor bu ruh hali...garksiz bi sevgi benimkisi...onadair ve bitmesi gerken çok zaman öncesi...birtürlü geçmeyen...bir başkası bu denli acıtmışken beni hiç istemedim birdierini üzmayi ama aşk herzaman uçan balonları seyretmek kadar zevkli olmayabilio...sölicek çok fazla bişey bulamazken bile çırpınıo içimdeki güvercinler...onu özledim demeye utanıyorum senden de sadec özür diliorum...birileri alsın elimden bu salak hallerimi...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...