Ana içeriğe atla
,

renkli balonlar uçurmak gibiydi bir şehirden bir diğerine ve ençok küçük kız çocukarının mutlu olmasını dilemekti...terkedip gidip dönüp gelmek gibi herşseferinde her yazın sonunda kışı özlemek gibiydi...ve gibili haytlarımız bize hiç yetmedi yetmemişti...önce sen sonra ben sonrada bi başkası...gibili hayatlarımız hep biraz eksikti...renkli balaonlarımı bıraktım yavaşça suyun üzerine madem rüzgar yok dedim içimden bari suda sürüklenip gitsinler...okentde deniz yoktu oysa...renkli balaonlar uçurmak bir kentden bir diğerine...
.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...