Ana içeriğe atla
zaten eksikti tüm zamanlar ve biz hep fazlaydık birilerinede hep kendimizi yetersiz gördük nedense...bırakıp gidenler aslında hep kendilerinden kaçmış...terkedip gittikleri kendi ruhlarıymışşş...çoğaldını sandımız anlar hep eksilmiş anlam zaten silikmiş onunlayken hayat daha bi anlamsızmış...genede acıtırmış canını,yüreğin en çok kendini acıtırmış...anlamaya çalışmak bile anlamsız uzun zamandır bir varmış biri yok olmuş için ezilmiş zaman yitmiş en çok ben acıtmışım yine tenimi okakuda zaten artık uçmuş...geçmiş herşey ama hala havada asılı kalmış tüm sölenemeyenler...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...