Ana içeriğe atla
yeni bi yapboz aldım kendime yapıpda bozmamak için bidaha...eve gittim üzerimi deiştirdim mavi tşörtümü giydim makyaj yaptım hatta saçlarımı bile saldım yeniden...aynı sokktan geçtim günlerdir geçmiodum oysa karrverdim yeniden biten yerden başlamaya...içimdeki şehrin tüm yollarını boyadım rengarenk...o yol ayrımında rastladım içim burkuldu biraz ama gerçekten ayrıymış yollarımız anladım...oysa adı yol ayrımıydı ve biz hep orda birleştirdik yollarımızı ...ne komık zaten baştan saçmaymışşş...saçlarım daha tuıruncu gözüküodu akşam güneşinde içimi deişik bi mutluluk kapladı renkli balonlar aldım köşedeki dükyandan adam bana tuhaf tuhaf baktı(=aynı şarkıyı dinledim defalarca...simit aldım yemedim almak olsun die aldım sanırm sadece canımsimit almak istedi yemek istemiodu çünkü hatırlıorm...iileşi o sanırm geçio gerçekten biliodum geçicenii ben zaten en baştan...ne geçmediki bu zamana dek...yaşasın iyi kalpli yeşil dev,iyiki varsın donkişot...çocukluumun gençliimin haytımın kahramanları iyiki varsınızzz yarım romanlarım uyumamak için sayenizde nedenlerim var...kalemimee yüreğime bide kendime inanıorum yeniden bide hayallerimeee...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...