Ana içeriğe atla
sandığım kadar kolay gitmeyecek bu koku sanırım sanmıyorum biliorum geçmicek geçmio günlerdir...yüzüne bakmamak için içimdeki deve kılıçlar çekiorum... gözlerini görürde herşey daha dayanılmaz olur die korkuyorum...seninde korkuların varmıdır acaba...süperkahraman kostümlerinn 1numara büyük geldiği sevgilim geçmişte kalan şimdiki zamana eğreti duran karşımda yabancı içimde benim olan gerçekte ne olduğunu kimsenn bilmediği hayatımın 3. çoğul kişisi...kimin yokki dimi korkuları...benmkiler hep sen oldun bu aralar sana dair bişeyler hatırlatan herşey ve bu şehrin sana çıkan yolları bide bu koku tenimdeki neyaptıysam birtürlü gitmeyen...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir şey oldu ayrılık Ama kimse ölmedi... özdemir asaf
...1hafta 3200km yol 35 saatden fazla yolculuk...hatay,maraş,antep,urfa...güneydoğunun güneşi başka doğuyormuş gerçekten...havada baharat kokuları lımon çıçeklerınınkıne karışmış ne çok dınlendı duruldu ruhum...ne zaman başladı ne zman bıttı anlamadım bıle...o gun bar sandalyesınde hakan gıdelım mı dedığınde gıdelım lan demıştım ama lafta klamasın gıdelım...gıttıkde gerçekten...ıyıkıde gıtmışız...okadar çok tatlı yedımkı butun yolculuk boyu bundan sonrakı bı 3yılı şekersız geçirebılır bunyem sanırım...hatayda 3gun yettıremedık gezmeye yer görmeye...helekı serın yolda özkan abının mısafır ağırlama şeklının bızım kafamızdakı mısafırlık ve evsahıplığı kavramlarını altust edışını hıç unutmıcam sanırım...bızım kahke ve çay bekledığımız ıkramın çok başka bışekılde gerçekleşmış olmsı şoku atlattığımız andan ıtıbaren fazlaca keyıflıydı...en son ballantınes şışesıyle titüs tunellerınde koşturuyoduk sanırım samandağ yakınlarında...hatay sınırlarındakı butun ilçelerinde kunefe yemiş olmanın haklı...