kaldırıp attım sana ait tüm hatırladıklarımı bu şehrin en yüksek yerinden...gecenn yarısıydı oysa uykumu kaçırdın gene dayanamadım dahafazla topladım ne varsa ne yoksa sana dair...bi tek kokun kaldı oda geçsin die bekliorm şimdilerde...o hepsinden çok acıtıo...doğrularım yanlışa yanlışlarım yarınlara benim yollarım bu şehirde hep sana çıkıo...kokunda günlerdir gitmedi üzerimden zaten...yapıştı kaldı tenime!!!çamaşır suyuna yatsam gidip geçermi bu koku çıldırcak gibi oluorum yeter artk...ne varsa dolapta yıkadım hepsini kokulu deterjanlarla, bedenimi yıkadım sıcak sularla sabunlarla losyonlarla...bitsin istiorm artk sadece... o sokaktan geçmeme kararları alıp alışkanlıma yeniliorm gözlerini görünce karşımda aklım başıma gelio öldüresim gelio kendimi aptallıma doyamıorm...oysa ençok seni görmek için geçerdim o sokkdan ben belki gülümsersin de mutlu olurum die...olmadım ,hiç mutlu biliomusun senn aşkın hiç yakışmadı bana...eğretiydi zaten hayat, zaman yitikti çoğukez ,kaçmıştı o otobüs ve sonunu asla izleyememiştim o filmin...şansım olursun sanmıştım ama bikez daha mutsuzluklarımı hatırlattın...bu şehir küçük benim suçum deil bu peki kim suçlu eçkip gidenmi kalanmı...kim nereye kaçabildi...nereye kadar gidebildide nie döndü geri...gidicem ben bu şehirden sakın gelme benmle ne olur bakma bidaha zor daynıo ruhum...çok acıttın ruhumu yeter acıtma artk beni...bitek kokun kaldı geriye oda geçsin die bekliorm şimdilerde...
Romantik komediye gidelim dedim kahvemin son yudumunu içerken...romantik komediye gidelimki beni böyle sabahlara kadar kaşındıran şeyleri düşünmeyeyim...lakin ilk sahneden sonraki belkide herkes için komik olan 10dakika boyunca ağlamış olmamın İnan'ın bir açıklaması var...özlemek...dünyanın en salak hallerini en keyifli şekilde yaşadığın dünyadaki tek adam dünyanın öbür ucundaysa aylardır ağlarsın...saçma sapan bi romantik komedide benim gibi gülecek şeyden çok ağlayacak şeyler bulursun...ve sonuç olarak daha fazla kaşınarak salonu terkedersin...sanırım bir son yok mutlusundan bile vazgeçmek üzereyim öylesine bir sona bile razıyım lakin...hiç varamayacağımız bir yere gitmek gibi hiç gelmeyecek haftanın 8. Gününü beklemek yada ayın 32si için plan yapmak gibi halk arasında olmayacak dua ya amin demek diye bir karşılığıda var bu durumun... Tutunacak birşeyleri olmalı insanın böylesi çok zor çok hastalıklı böylesi boğucu...hiç var olmamış bir kitabın ilk baskısını beklemek gibi...çağr...
Yorumlar