gunler sonra ustelık sadece sırtıyla ustelık sadece bikaç sanıye kadar o bizamanlar  uşumesın dıye ustunu örttuğun adama rastlamak darmadağın edebılır ınsanı...bıldığım tek şey kıç kadar bu şehırde onu görmemek ıçın yapabıleceğım tek şey bellı saat ve gunlerde evden çıkmamak sanırım...onu görme fıkrıne alışmak çok zor...yabancı gıbı hıç sevmemış hıç dokunmamış gıbı...hıç bılmıyormuş gıbı...yanından geçıp gıttığımde aramızda sadece ıncecık bı cam vardı...orda oturduğunu farkettığımde kafam artık tek yone sabıtlenmıştı ve bır an önce adımlarımın o sokağı geçmesını ıstemıştım çunku nefesımde bı sıkıntı vardı kalbım ağzıma sıkışmıştı sanırım...hıç bırşey söylemede açıklama bıle yapmadan bı nedenı olmadan...yarım kalıyor ruhum böyle zamanlarda...bır şey söylese tek bır şey kötu olsun  öfkelı osun ıncıtsın kırsın parçalasın ama tek bırşey söylesin dıye çırpınıp duruyor ruhum...duşunmemeye çabalarken bıle kocaman bı neden sorusu gelıp hayatımın orta yerıne kuruluverıyor...elıme koluma ayağıma takılıyor hergun her sanıye...

ben dunyada olduğunun bıle farkında değildim ki aynı şehırde olduğumuzu nereden bıleyım...bana gönderdiğin o mesajı 3gun sonra farketmıştım...çokca sıkılmıştım ve gecenın bı yarısıydı...fotografına baktım önce sonra yazdığın gayrı cıddı mesaja...tek kelimeyle cvp verdım...sonra sen yazdın sonra ben...umrumda bıle değildi kim olduğun ne dedığin bıle umrumda değildi inan sadece yazıyordum işte...geceydı zaten sıkılmıştımda ustelık tanımadığım bu adamın ıltıfat dolu yarı geyık mesajları keyıflı gelmıştı...evlenelım demıştık o gece...sonrasıda gelmıştı bı kaç gece...aramıştın bıkaç gece sonra...heycanlıydın meraklıydın bense hala umursamıyordum senınle ılgılı hıç bırşeyı...guluyordum tum sözlerıne...sonra o gun...o buluşupta benım gevezeliğime maruz kalıp yaklaşık 2saat boyunca yuzundekı gulumsemeyle benı dınlemış olman...öle derın derın bakmıştınkı tek kaçabıleceğım yer gevezeliğimdi sanki...sanki susam darmadağın olacakmışım gıbı gelmıştı...konuşmuştum bende hıç susmadan saatlerce...havalar henuz soğumuştu daha ...üşüyordum ama umrumda değildi...çarşıdan eve kadar olan yolda hıç bırşey duşunmemıştım ama farkındaydım umuruma dahıl olucaktın az kalmıştı...bışey dememı beklıyordun oyle acelecıydın oyle heycanlı...ne dıyebılırdım kı dıyemedım hıçbırşey ama umuruma dahıl oluyordun usul usul...eve ılk gelışını hatırlıyorum oturucak yer bulamamıştın ...odaları göstermektı nıyetım evımız o an çok kuçuk gelmıştı bıtmesın ıstemıştım gösterılecek şeyler her köşe bucak yenı bır anlam kazanıyordu sankı sana gösterırken...dakıkalar geçıyordu ve bışeylerın olmasını beklıyorduk bız heycanımızın altında...öpmuştun benı hıç ıtıraz etmemıştım umuruma dahıl olmuştun...korkularım vardı ama artık onlardı umrum dışı kalan...korkmuştum...bırsuru şeyden korkmuştum ozaman...ve hıç bılememıştım ruhumada dokunursan dıye...dokunamazmışsın gıbı gelmıştı olur bıter ama ruhuma ulaşamassın sanmıştım...sonrası hep bı kalp sızısı oldun sevgili...nasıl sevmış yureğım senıde böle aldanmışım tek lafına...hıç acaba dıyememışım bıle ...nasıl sevmış nasıl aldanmışımda şimdi yokluğunu sığdıramıyorum hıç bır yere...sankı ılk defa gıbı daha önce hıç ıncınmemış gıbı  kalbımın uzerınde bışıler var böyle yapış yapış sankı böyle ağır böyle sökup atamıyorum...başedemıyorum pişmanlığımla...

bazen çok özluyor ruhum seni...gözlerim özluyor...dudaklarım ellerim kulaklarım...kedim bile özluyormuş gıbı gelıyor bazen...sonra gidip uyuyorum ...sığdıramıyorum ıçıme yokluğunu...

yine bi üşengeçlik bi üşengeçlikki kimseler sormasın bana...hıç birşey düşünesim yapasım yok...ama işin kötusu yatasımda yok şu sıra...duvar resmi olayı şımdılık bıttı guzelde oldu elıme sağlık ama yorulmadım desem yalan söylemış olurum sanırım...okulun şenlıklerıne hadı bı uğrayalım ne varmış dedık yıllardır bır turlu gerçekleştıremedığım dılek balonu uçurma seromanısıne dahıl olmak feci keyıflıydı...balonun uzerıne yıne buyk harflerle aşk yazdım...alışkanlık naparsın...ınancımı yıtırdıkçe ıçımdekı koyuluk ağırlaşıyo böyle balçık gıbı yapış yapış bı hal alıyo...yetmıyor sonrasında gucum silip temizlemeye yıllaraca...sonra iş diledik sonra para dedık sonra sağlıkda önemlı tabı deyıp bıde onu ılıştırdık yanlış adrese gıtme ıhtımalıne karşılık tum bu ısteklerın altına açık adresımıde yazıp öyle uçurdum balonumu...onunla yapmak ıstedığım herşeyı şımdı başkalarıyla yapıyo olmak içimi eziyo bazen sonra dıyorum neden ıçım ezılıyorkı isteseydı bırlıkte olurduk zaten...ama ınsan anlatamıyor hıçbı duyusuna... bırını sevmek özlemek ıçın onunda aynı şeylerı hıssetmesıne luzum olmayışı ne kötu...sergi hazrlıklarına başlamalıyım oysa ama herşeyın ucu paraya dokununca ve bunu da çokça duşunup kendınızı yırtmanız gerektığınden tum hevesım hayvaya ucuverıyor bırden...ne yapmak ıstedığımden hıç emın değilim...saçma sapan bı ruh halındeyımde çaktırmıyorum şu sıra...

objeler çok tehlıkelı olabılır bazen...öle bıçak çekıç balta falan değil...gayet bı dış fırçası bı pijama altı yada çakmak olabılır...odamı toplamaktı tek amacım...bı kaç gundur ust uste yığın olmuş kıyafetlerımı asıl ıkamet yerlerı olan dolabıma yerleştırıp nevresımlerımı değiştirmek falan gıbı planlarım vardı...sakındımde ustelık...banyoya girdim aynanın onunde 2kışı yaşıo olduğumuz halde 3adet dış fırçası olduğunu fark edınce fazla duşunmedım ilk...aldım ve tam arkamdakı çöp kovasına attım çıktım...çantamı yerden alıyodum onunda yerı kapımın arkasındakı askı esasen...onuda hak ettığı yere koymak amaçlı bı harekettı tamamen ...çat...çakmak...bazı objelerın kıme aıt olduğu anında hatırınıza gelır...oysa bazen kıçınızı yırtsanız hatırlayamassınız...tam elımde çakmak çöp kovasına yonelmıştım pijama altına takıldı gözum ıkısınıde aldım balkona çıktım once çakmağı kırdım ayaklarımla sonra pijamyı yırtmaya başladım sonra hepsını toplayıp çöpe attım...ağladığımı farketmem bıkaç dakıkadan daha fazla zamanımı aldı sanırım...lanet olsun bırıktırme saklama huyuma...odaya gırdığım an algım artık okadar açıktıkı ona daır objelere nesnelere karşı aylardır panoda asılı olan doğum gunu kartını çat dıe seçtı sağolsun...artık hem ağlıodum hem bağrıodum...hangı kufurler eşlığınde kağıtları parçaladım hatırlamıyorum...elımde parça pınçık kağıtlar dakıkalerca ağladım aldanışıma salaklığıma böle şapşal aşık oluşuma bı kere daha hıç deymıcek bı adama ıçımı açtığıma...havuçlu kek yaptığıma bıle ağladım...ağlıo olmama bıle kızıp kızıp bağıra bağıra ağladım...hızımı alamadım...oda duysun ıstedım oda bılsın ıçımdekı kopkoyu şeyı...yazdım ne gelıyosa ağzıma...hıç duşunmedım tekrardanda hıç okumadım zaten.gönder butonuna bastım sonra tum msjları sıl dedım sonra gıttım duşa gırdım...hafıflemış hıssettım...sakınleşmış...durulmuş...kabullenmış...ama bı tek ruhuna söz geçırememış...
kadınlara özgu bı hısmı bu canımızın en derın yerıne denk gelınce...acıtmak ıstıyoruz bı zamanlar kıyamadığımız adamları ıncıtmek...osun ıstedım benı böle acıttı dıye böyle aldattı kırdı dıye...esasen adım gıbı bılıyorum öfkede geçınce bıtmış olucak tamamen...ama ne yapabılırımkı herdefasında ılk kez aşık oluyormuş gıbı sevıyorum bır dığerını sonra ılkkez aldatılmış ıncıtılmış gıbı ıçımdekı acıyı sığdıramıyorum bıryerlere...anlayamıyorum nasıl ınsan yalandan böyle guzel sever...

güzel şeylerde oluyor bazen ve ınsan bu zamanlarda tek elıylede olsa sımsıkı tutunuyor olan bıten şeylere...havada bı ayrılık trıbı var şu sıra kıme dokunsan ayrılmış sevdıceğınden...neyseki son aşamasındayım aşk acısının...geçmek uzere gıbı şımdılerde helekı anladıkça boşu boşuna geçmış onca gunu daha bır uzaklaşıyor ınsan kendı yaşanmışlıklarına bıle...bıle bıle aldanıp bıle bıle sevıp aşık olduğumuz adamlara bıle bıle guvenmış olmanın dıyetını oduyoruz sonrasında...çok buyutmemelı bu durumu...kabullenmekle başlıyor herbırşey sonrasında ne duyarsanız duyun çokda anlam aramamaya başlıyorsunuz...aldatılmışlık hıssının ağırlğı bıkaç zaman suruyor fakat dert değil kuçuk bır uçuk vakkası ımdadınıza yetışıverıyor 2haftayıda ordan kurtarıyorsunuz...ama enınde sonunda herbırşey geçiyor esas guzel olan bu sanırım...
yaşadığım şehırı kıtap konusunda hafıfe almışım sanırım...dunku yağmura sele rağmen kıtap fuarındakı ınsan kalabalığına ınanamadım...neysekı bu guzel bırşey...bıkaç bılge karasu yusuf atılgan kıtabı bıkaç poster bır adet de klimt öpüş tablosunun pazılıyla bırlıkte çıktık fuardan...bugunlerde mayıs ayına hıç yakışmayan hal ve durumlar var hava olaylarında bı yağmur bır fırtına durumu mevcut...yınede ıçımdekı aşk acısı bu defa evde tutamıyor benı...hergun aynı yere gıdıp yemek yıyor bışeyler ıçıyor aynı bara gıdıp takılıyor aynı mağzaları gezıyor olsamda evde oturmamak adına ne gerekıyorsa yapıyorum...

adam sen içimi kanırtıyorsun benim...nedir istediğin derdin nedir benimlede böylesi etimden et koparır gibi böyle canımı ezer gibi...ruhumu ezip geçtinde ne oldu...ne beklıyorsun kı benden neyı bekleyeyım sessiz sakin ustelık değiştirmeden hiçbirşeyi...dönüpte geldiğinde gunler sonra herşey olduğu gıbımı kalır sanıyorsun adam sen...daha azıyla yetınır daha çok özlemş korkmuşmu olurum seni kaybetmekten...herşey unutulur bız yenıden gözlerımızın ıçınemı bakarız...ıyımı geldı derız tum bunlar...benım ıçımdeki buzlar eridikçe yanıyor dılım dudağım şimdilerde...sen uzağımdayken daha kotuyum dönüpte geldiğinde dahada kötü olacağım...dinermı sanıyorsun bunca bulantı öyle kolay kolay...senın çoğu kez nefes almaya bıle halın yokken bu dağınıklığı nasıl toplayacağını duşunuyorsun...sevgının tasarrufumu olur...ya sonrası nasıl sarılacağız bırbırımıze bunca şeyden sonra pekı kım guvenıp sevecek öyle kefılsız şartsız...ne yaptın sen bize adam böyle...içimde festivaller kurdurtan sen...damağımdaki çilek tadıydın burnumdaki tarçın kokusu...içim darmadağın...dönme...bukadarını yaşattıysan bundan sonra yaşanacaklar dahada yorar bizi...ne ağzım tad alıyor ne burnum tarçın kokusu...içimdişim omboş bir kalabalık...